TUDO BEM?

wrocilam

2009-03-05T03:08:00.000-08:00

Pozostawilam w oddali slonce, blekitne niebo, niezliczone ilosci kaw i znajomych.
Jestem juz w Warszawie wciaz z tym samym numerem telefonu, wiec napewno zobazczymy sie wkrotce.

Dziekuje wszystkim, ktorzy czytali bloga za uwage i reszte opowiem jak sie spotkamy.
Pozdrawiam
Aga

Ostatnia wycieczka.....

2009-02-16T01:50:00.001-08:00

Udalo sie zebrac ekipe na wyprwe samochodem w gory Serra de Estrela.

Zaczelismy od najblizszych okolic.

Pierwszy przystanek slynna Fatima, dziwne miejsce.

Woskowe figurki ofiarowane przez wiernych wraz z modlitwa o uzdrowienie ludzi badz pewnych czesci ciala.

Ponizej piekny, tajemniczy i monumentalny zespol klasztorny templariuszy w Tomar.

Podczas calego zwiedzania bylysmy tam calkiem sami. Momentami mozna sie bylo przestraszyc ponurych pomieszczen, ciszy albo dalekiego szumu deszczu.

Kilka razy udalo nam sie tez zabladzic i kluczyc odkrywajac kolejne zakamarki.

Nastepnego dnia ruszylismy z Castelo Branco na polnoc mijajac kilka ciekawych wiosek.
I tu pragne obalic mit ze bociany odlatuja na zime tylko do Afryki. Moze sa i tam, ale w Portugalii widzialam je wszedzie.

Cudowne mistyczne miejsce Monsanto. Wioska na wzgorzu z domamami wcisnietymi pomiedzy glazy.

W tej miejscowosci kobiety robia lalki odpedzajace zle moce i zapewniajace plodnosc.Dawniej (moze i dzis) stawiano je w sypialni pary mlodej by zapewnic im potomstwo.
Nie mialy one oczu, ani uszy czy ust, zeby nie widziec, nie slyszec i nie moc komentowac.
Kobiety zajmuja sie tez produkcja bebnow.

Na szczycie gory znajduje sie zamek templariuszy, z ktorego rozciagaja sie nieprawdopodobne widoki.

Trzeciego dnia dotarlismy do podnozy Serra de Estrela.
Wszystko wygladalo tak samo jak w calej Portugalii (architektura, palmy, drzewa pomaranczy) tylko ze w tle widzielismy osniezone szczyty.

Nareszcie troche snigu.....

Na szcycie zrobilo sie juz calkiem jak w Polsce, dla nas nic ekscytujacego, ale z perspektywy slonecznego pol roku oszalalam z radosci.

Co ja tu wogole robie w tej szkole????

2009-02-15T23:48:00.000-08:00

Udalo mi takze zrealizowac rzezbe z tkaniny. Prezentowalam je w czarnym pomieszczeniu z odrobina swiatla tak, ze ksztalt byl trudny do uchwycenia.

Co ja tu wogle robie w tej szkole???

2009-02-05T01:35:00.000-08:00

I jeszcze troche o ceramice....

Co ja tu wogle robie w tej szkole ??

2009-01-31T12:05:00.000-08:00

Tutaj wykonywalam fajansowy odlew.
Najpierw nalezalo znalesc objekt do odlania, potem umiescic go do polowy w glinie, zabudowac deseczkami, uszczelnic, wlac gips poczkac az stezeje.
Nastepnie z polowy powstalej formy nalezalo w podobny sposob sporzadzic druga.
A ze ja sobie wybralam niezaprosty przedmiot - szyszke, musialam tych czesci zrobic trzy....
Potem calosc suszy sie i mozna przystapic do odlewania.
Nalezy wszystkie czesci formy scisnac mocno specjalnymi grubymi gumkami, i wlac do srodka fajans, nastepnie potrzymac go w srodku jakies 15 minut (to czas na powstanie scianek odlewanego przedmiotu).
Potem nalezy odwrocic cala forme do gory nogami i wylac plyn.
Odczekac az calosc wyschnie w srodku i delikatnie otworzyc forme.
W ten sposob otrzymujemy odlew ktory jest pusty w srodku (jak bombka).

A potem mozna juz tylko bawic sie w najlepsze dekorujac go jak sie da.

Do tych dwoch szyszek uzylam fajansu z pigmentem a nastepnie nalozylam transparentna glazure.

Ta w calosci zanurzylam w plynnej glinie poczym zdrapalam czesc ukazujac ponownie fajans.

Co ja tu wogle robie w tej szkole?

2009-01-31T06:43:00.001-08:00

Najwieksza przyjemnosc sprawia mi ceramika, bo jest calkiem nowa wyspa do odkrycia.
Pelna pomyslow, faktur i malarskich inspiracji, ktore raczej zawsze byly mi dalekie.

Troche wam opisze co udalo mi sie zrobic i nauczyc:

ponizej sa moje pierwsze pomysly

najpierw musialam zrobic plaskie kawalki z gliny, w miare tych samych rozmiarow
potem narysowalam swoje projekty i wycinalam ksztalty, modelujac po kolei kazdy z nich.
Kiedy wszystko bylo gotowe jak (3 zdjecia ponizej), musialam poczekac pare dni az glina sama wyschnie i dopiero wtedy mozna bylo wypalic je po raz pierwszy.

Po pierwszym wypaleniu w temeraturze 1030´C glina zmienial kolor na lekko rozowawy.

Teraz moglam przystapic do dekorowania ich, uzylam w tym celu angob z dodatkiem piasku, zeby nadac porowata fakture.
Na cala powierzchnie polozylam specjalna transparentna glazure do wypalenia w wysokiej temperaturze 1090´C.

W tym samym czasie z tego samego materialu przygotowalam dwa kwadratowe kafle, na ktorych rysowalam projekt. Nastepnie wydrapywalam niektore ksztalty do polowy grubosci, ktore pozniej wypelnilam glina zmieszna z pigmentem.

Po pierwszym wypaleniu wygladaly jak ponizej.

Potem zdecydowalam sie na polozenie transparentnej blekitnej glazury, ale po wypaleniu nie bylam z tego zadowolona i polozylam biala w tlo, zeby podbic rysunek.
I to wyglada znacznie lepiej.

Mama i Siostra w Portugalii

2009-01-26T10:26:00.000-08:00

Po spokojnym sylwestrze w Caldas i po kolejnym bolesnym wyjezdzie Majkela, przybyla do mnie Mama i moja siostra Jagoda.
Co tu duzo moge opowiedziec ..... zrobilo sie juz calkiem rodzinnie i domwo.
Przywiozly mi utesknione pierogi z grzybami, slodycze Wedla i zoladkowa gorzka ....

Spedzilsmy pare dni w w niedalekich oklicach Caldas, robiac male wycieczki miedzy innymi nad ocean ....

W ciagu tych paru dni, wybralysmy sie razem do szkoly akurat trafilysmy na dosc ciekawe cwiczenie z rysunku.
Na tych zajeciach mielismy podane hasla-zadania, ktore mniej lub bardziej odnosily sie do przestrzeni pracowni.
Pierwsze dotyczylo swiatla, ktore sie w nim znajduje(mielismy je narysowac, lub wyrazic je w jaki kolwiek inny sposob), drugie dotyczylo relacji pomiedzy osobami (parami osob).
No i trzecie bylo zwiazane z austryjackim artysta Erwinem Wurmem, jego praca pt: One minute sculpture.
Wykonywal on rysunki, bedace instrukcjami wpoldzialania czlowieka i przedmiotu, ktore mialy byc odegrane przez jedna minute (z tad tytul pracy) i zdokumentowane fotograficznie.

Zadanie dla nas studentow polegalo na wybraniu jednego z jego rysunkow i wykonaniu jednominutowej rzezby. Nastepnie kazdyz nas mial przygotowac rysunki-instrukcje, z ktorych wybieralismy jedna i odgrywalismy.
Calosc byla zdokumentowana na video i jak potem sie dowiedzielismy bedzie wyslana do artysty hm .....

Sarah i jej roznej dlugosci patyki w uszach.

Olowki miedzy palcami u stop.

Kawa z mlekiem w filizance.

Pieczarki w nosie.

Ja wybralam sobie rysunek wedle, ktorego nalezalo wlozyc na siebie cala swoja garderobe.

Zaczelo sie bardzo prosto, ale z kazda kolejna wastwa bylo mi coraz trudniej poruszac sie i oddychac.

Pod koniec czulam sie jak scisnieta sznurkiem kielbasa, ale jakos jedna minute udalo mi sie wystac.

Problem mialam tylko z wydostaniem sie spowrotem na zewnatrz. Potrzebna mi byla pomoc, bo nie moglam sie nawet zgiac w pol i siegnac do butow.

26 grudnia .....

2008-12-31T08:18:00.000-08:00

..........
dojechalam do Lisbony odebrac z lotniska Majkela,

Marte i jej chlopca Crisa.

Cudowne uczucie miec bliskich tak blisko....

Pogoda juz teraz jest bardzo mieszana, deszcz i slonce pojawia sie na przemian, ale to nie zrazilo nas do kilku malych wycieczek.

Wszystkim co czytaja bardzo reguralnie i tym co troszke mniej i tym co w ogole tu jeszcze nie byli, zycze w nowym roku duzo kreatywnych pomyslow, pozytywnych mysli co do przyszlosci i duzo, duzo, duzo slonca na niebie.

Swieta w domu u Sofii

2008-12-31T07:33:00.000-08:00

No wiec tak ...

Zdecydowalam sie zostac tu na portugalskie swieta, ktore spedzalam z Sofia i jej rodzina.

Ogolnie rzecz biorac nie jest tak tradycyjnie jak w Polsce, panuje codzienna atmosfera, danie przygotowuje sie razem ze wszystkimi.

Podawana jest tylko jedna potrawa, oczywiscie bacalaho.

Gotuje sie duze kawalki ryby, do tego marchewke, ziemniaki, kapuste i jajka na twardo.

W trakcie gotowania, wszyscy podjadaja jakies przekaski, gadaja, popijaja, pomagaja, czekaja az wszystko sie zrobi.

Danie jest bardzo proste i wbrew pozorom bardzo sycace....

Tak sie najadlam i bylo bardzo pozno, bo zaczelismy jesc okolo 10, ze poleglam przy kominku. Jak sie potem zorientowalam takze Sofija i jej babcia....

A na drugi dzien jeszcze dwa razy to samo bacalaho, myslalam ze mi wyjdzie uszami.....

Ostatnia wycieczka w tym roku

2008-12-31T05:51:00.000-08:00

20 grudnia to byla ostatnia nasza wspolna wycieczka.

Wybralysmy sie do odalonej o jakies 5o km miejscowosci Praia Veira. Z tamtad przeszlysmy plaza i wydmam do nastepnego miasta Saõ Pedro de Moel.
Bylo piekne slonce i spokojne fale, pustka za nami i przed nami.

2008-12-24T07:52:00.000-08:00

Wycieczka do Lizbony w polowie grudnia.
Pogoda byla piekna, slonce, kolory az nie do uwierzenia, ze to juz prawie swieta.

Weekend spedzialam z Arta i jej chlopakiem Gibem oraz Sarha i jej bratem Florinem.

Wloczylismy sie po miescie, ogladajac najstarsza dzielnice Alfame, kolebke fado.
Podziwialismy widoki lisbonskie z tarasow rozmieszczonych w po calym miescie, no i przejechalismy sie starym drewnianym tramwajem.

A to byla przedziwna wycieczka w deszczu, popsutym autobusem, ktory nie chcial sie zatrzymac i wiozl nas moze 5 km na godzine. M A S A K R A

Na miejscu w Leirii bylo bardzo sympatycznie i ladnie, ale ta ciezka podroz pozostawila nas w dziwnych nastrojach.

Z pamietnika

2008-12-13T12:00:00.000-08:00

W skrocie zeby nadrobic nieopisany czas 3

2008-12-09T05:03:00.000-08:00

Po Londynie Sarah pojechal do Turynu do swojego wloskiego chlopca Emanuelle, a ja powrocilam na ziemie portugalska wprost do Porto.

Pogoda byla tak piekna i ciepla, dla mnie jak w lato, ze postanowilam zostac na pare dni i sie troche zrelaksowac.
Krazyalm sobie samotnie po miesie, zwiedzalam, zagubilam sie i trzeciego dnia przed odjazdem pojechalam nad ocean, a wrocilam pieszo do miasta. Zajelo mi to jakies 3 godz ale bylo cudownie.

Ja chyba wole Porto od Lisbony... jest duzo mniejsze, cichsze, mozna sie wtopic w tlum i oddetchnac od bycia tutysta.

W skrocie zeby nadrobic nieopisany czas 2

2008-12-09T03:43:00.000-08:00

W polowie listopada pojechalam z Sarah odwiedzic Barbare w Londynie.
Spedzilysmy tam caly tydzien, krazac po deszczowym miescie. Czulysmy sie bardzo zdezorientowane, bo Caldas, z ktorego przyjechalysmy, jest ultra zapadla dziura. A Londyn to sami wiecie jaki jest ... wielki, tloczny, roznorodny....

Oczywiscie zwiedzalysmy muzea, bo jakzeby inaczej... W V&A widzialysmy bardzo dobra ekspozycje pt:"Cold war modern" o designie pomiedzy 1945-1970.
Calosc byla podzielona na dwie rownolegle czesci; jedna pokazywala wplywy USA na design w europie zachodniej, a druga wplywy ZSSR we wschodniej czesci. Wszystko bylo pieknie poopisywane z tlem politycznym i historycznym, wiec sie moglysmy wiele dowiedziec i uzupelnic nasze dziury niewiedzy.
Podczas zwiedzania wciaz gadalysmy i rozwazalysmy temat, bo ta wystawa dotyczyla nas ... ona jest w koncu z zachodnich Niemiec, a ja z Polski ... i to nasza wspolna ekscytujaca historia....
Widzialam wiele prac polskich artystow, co mnie wzruszylo niezmiernie....
ech....

No i odwiedzilysmy tez specjalnie Natural History Museum, bo Sarah ostatnio przezywa fascynacje dinozaurami ... bylo dosc zabawnie, bo czesc eksponatow dinozaurow jest animowanych, takze sie ruszja, rycza itd ...

A Barbara ma sie dobrze, dziala preznie i nie daje za wygrana, bo w Londynie zyc nie jest latwo.....
Tu wielkie calusy dla niej :-x

Z pamietnika....

2008-12-09T03:28:00.001-08:00

Koncert naszego szkolnego kolegii, pieknie spiewa....

Sarah.
Pierwsze slowo, o ktorym rozmawialysmy, ktore istnie w polskim i niemieckim jezyku - SZWINDEL.

W skrocie zeby nadrobic nieopisany czas 1

2008-11-25T15:19:00.000-08:00

To nie jest pocztowka, to tylko 8 km od Caldas .... ocean.

Troche was podraznie, bo w Polsce jest juz snieg i wam pokaze jak tu spedzamy leniwie niedziele.
Nie przeklinajcie mnie za to....ze jezdzimy tu wypic popoludniowa kawe, oczywiscie jak jest ladna pogoda.

Powrot do Caldas

2008-11-23T10:56:00.000-08:00

Tak...
po naszej wyczerpujacej wycieczce znalezlismy sie znow w sennym Caldas i czas poplynal zatrwarzajaco szybko ... postram sie teraz ten caly miesiac jakos zgrabnie dla was opisac ...

Bylismy pewni, ze wyjazd Michala jest kilka dni po naszym powrocie, ale jak sie okazalo po sprawdzeniu biletu byl na drugi dzien po naszym przyjezdzie .......... sic!
Atmosfera zrobila sie przedwyjazdowo-zawiesista, bo to byly nasze ostatnie wspolne chwile :-(
Pozegnanie, jak zawsze, bylo bardzo ... smutne
Ale coz kiedys musialo to nastapic ...

W tym samym czasie moi znajomi zaproponowali mi wspolne mieszkanie z nimi, bo znalezli przesliczny dom i potrzebowali jednej osoby do kompletu. Wiec tego samego dnia kiedy pozegnalam Majkela mialam przeprowadzke i teraz sobie pomieszkuje znow jak w Lodzi w malym domku(bez ogrodu), w slicznym pokoju ze starymi portugalskimi meblami.

Dom ma mala przestrzen na zewnatrz gdzie mozemy pracowac, bo jest wciaz bardzo cieplo.

Dom, a w domu wieczorem obiad....

Miasto poznalam ,zdaje mi sie, juz prawie w pelni. Napewno sa jakies zakamarki gdzie nie dotarlam, ale poruszam sie po nim pewnie i bez problemu, chodz czasem zawilosc ulic wprowadza mnie w oslupienie.

Co o Caldas ... jest male, ale ma wszystko to co powinny posiadac duze miasta.
Piekny park z malym jeziorkiem, na ktorym mozna poplywac lodka i pokarmic labedzie.W weeekend jest maly pchli targ ze starymi meblami, tkaninami, bizuteria i plytami.

Z pewnoscia wybiore sie poplywac lodka ....

Stary budynek szpitala termalnego teraz nie czynny. Bardzo piekna architektura, wnioskujac po wnewtrzach (widzianych przez okno) to chyba z poczatku 20 wieku :-)

Przepiekne polaczenie, jesienne drzewa jak w Polsce i palmy, egzotycznie troche...

W Caldas znajduje sie tez duze muzeum ceramiki i przylegla do niej fabryka (jedna z dwoch).

Muzeum zostalo zalozone przez ilustratorzyste i rysownika Raphael Bordallo Pinheiro, w roku 1884.

Jego zamilowanie do ironizowania i przerysowywania prawdziwego charakteru rzeczy, sprawilo ze ceramika, ktora stworzyl ma niespotykany charakter. Troche kiczowaty, przegadany, fantastyczny, a czasem odatraszajacy z powodu nadmiernego naturalizmu.

Mysle, ze technicznie to rodzaj majstersztyku, bo opracowal mnostwo wlasnych technik zbobniczych. Pomimo masowej produkcji, zachowal unikatowy charakter.

Do dzis dnia fabryka dziala i produkuje wyroby, ale z braku pieniedzy od miasta ma byc zamknieta. Bedzie to wielka szkoda, bo mozna by niezle Caldas wypromowac w tym zakresie...

Odnalazlam w Caldas takze przedziwne magiczne miejsce nazywane przez nas parkiem rzezby.

Podobno artysta, ktory go buduje probuje go skoczyc od bardzo dlugiego czasu ale miejskie finanse nie nadazaja za jego wyobraznia. Nam sie podoba tak jak jest ... nawet jesli nie skonczone.

Urodziny Sofii

2008-10-19T07:52:00.000-07:00

Ten sam dzien, ktory rozpoczelismy nad basenem, kontynuowalismy na feszcie sziszeru.
Moglam troche poogladac i po probowac typowych wyrobow z tego regionu, zjadlam zupe sziszeru i kupilam jakies pol kilo suchych ziaren na pozniej. Mniam...

Widzielismy tam takze dosc ciekawy zespol zlozony z trzech przebranych facetow, ktorzy oprocz spiewania i grania zaglowali niczym klalni. I podrozowali na przedziwnej machinie zkonstruowanej z roweru. Taka samowystarczalna estrada.

Tego dnia mielismy dotrzec do rodzinnej miejscowosci Sofii (mala wioska w okolicach Carregal do Sal), ale ogolne rozprezenie spowodowalo, ze spoznilismy sie na jeden z pociagow i na miejsce dotarlismy poznym wieczorem.
Byl to dzien urodzin Sofii, wiec mielismy w planach wieczorne imprezowanie, a w niedziele rodzinny obiad.

Ten wieczor bylo dla mnie, o tyle emocjonujacy, ze bylam kierowca, na portugalskich ciemnych i kretych drogach. Bo zeby sie dostac na impreze, musielismy jechac do nastepnej wsi/miasteczka. Nie powiem, bylo troszke stresujaco.... szczegolnie z Majkelem na tylnim siedzeniu :-)), ktory dawal mi dobre rady ha, ha, ha (calusy dla Michala).

Noc przespalismy u Sofii babci, ktory wygladal jak sanktuarium, matki boskiej fatimskiej. Byla
wszedzie i wygladala z zakazdego rogu, razem z naszym rodakiem papiezem. Sam dom byl przedziwna bardzo stara konstrukcja z malymi niskimi pokojami, nierownymi scianami, chwiejacymi sie meblami, wszystko bardzo wilgotne i chlodne.

Suszace sie figi z babcinego ogrodu mniam....

Nastepnego dnia lunch byl bardzo sympatyczny, troche gimnastyka mimiki i pojedynczych portugalskich slow, bo nikt ze starszych przedstawicieli nie mowil po angielsku. Bylo dmuchanie swieczek, picie szampana, pocalunki, prezenty....

Bardzo cieplo i rodzinnie.

Przesliczna najmlodsza siostra Sofii.

Po popoludniu przed odjazdem wybralismy sie jeszcze zobaczyc, megalityczne budowle, ktorych w okolicy jest mnostwo.

Dalej na polnoc - Koncert w Alvaiazere

2008-10-18T08:04:00.000-07:00

W piatek wieczorem bylismy umowieni z Sofia i innymi znajomymi z Caldas, ze spotkamy sie w Alvaiazere.
Czesc z nich ma zespol, a raczej projekt pod tytulem TRIBUTE NINA SIMONE. Mieli zagrac koncert na festiwalu Gastronomico do Chicharo, czyli festiwal fasoli chicharo (wymowa sziszeru).
Robilismy sobie z Michalem troche zarty z tego, ze to jest festiwal fasoli, bo w Polsce nikt by tu nie chcial grac. Festa jest w kazdym najmniejszym miasteczku jako ostoja tradycji i graja na nich przerozne zespoly, czasem bardzo popularne.
W kazdym razie to nie jest obciach.
Bylo to nasze drugie podejscie zobaczeniaich ich na zywo, bo jakies 2 tygodnie wczesniej mieli grac nie daleko Caldas w Alcobaça. Byla to impreza artystyczna, polaczona z pokazem prac studentow z mojej szkoly. Ale dlaczego nie zagrali?? Moze wam i mi powod wyda sie smieszny i prozaiczny, ale....... spadl delikatny deszcz no i nikt niebyl na to przygotowany. Nikt nie wzial takiej ewentualnosci pod uwage, ani moi znajomi ani organizatorzy..... No coz calkiem inna perspektywa slonecznego kraju.
Ale wrocmy do Alvaiazere. Dotarcie tam z Evory zajelo nam troche czasu. Druga przesiadke mielismy w Fatimie.Spedzilismy tam moze godzine na stacji autobusowej i kogo mielismy okazje spotkac (po raz pierwszy).... Polakow. Oczywiscie kupowali z namaszczeniem figurki i pocztowk z matka boska fatimska...
Sama Fatima jest straszliwe nudna miejscowoscia, same hotele i bankomaty dla pielgrzymow, kosciol z placem i koniec, zadnej starej zabudowy. Z tego co opowiedziala nam Sofia, to Fatima przed objawieniem byla mikro wsia z kilkoma domami, a po objawieniach stala sie komercyjnym centrum wiary... zgroza. Nie mozna jej napewno porownac z Czestochowa.

Do Alvaiazere dotarlismy poznym wieczorem, z szalonym kierowca, ktory pedzil wielkim autokarem, po kompletnie ciemnych i waskich uliczkach jakies 80-100 na godzine.
Na miejscu bylo bardzo zimno i wietrznie, mysle ze w okolicach 7 stopni brrr... Musielismy wspomoc sie jakims dobrym winem, zeby nie czuc chlodu.
Koncert byl super, mimo pewnych problemow technicznych.
Ponizej pisze link na ich My Space, koniecznie obejrzyjcie video z konertu, po pomysl z aranzacja przestrzeni jest bardzo dobry.

http://profile.myspace.com/tributoninasimone

Po konercie i w trakcie jedlismy, na okraglo, sziszeru w roznych wersjach (z ryba, z kolendra, byl nawet mus na slodko...?), smiejac sie ze na pewno bedziemy dobrze i dlugo spac, po takiej ilosci.
Pozniej bawilismy sie bardzo dlugo na pozostalych koncertach miedzy innymi przy klezmerskiej kapeli.
Noc mielismy spedzic gdzies nieopodal. Gdy wszyscy poczuli sie juz odpowiednio zmeczeni (pewnie to bylo kolo 4), zapakowalismy sie w samochody i ruszylismy w ciemnosc portugalskich kretych drog.
Gdy dotarlismy na miejsce okazalo sie ze jestesmy w samym srodku lasu, a nocleg to troche luksusowy hotel z basenem. Niestety nie moglismy wyprobowac wszystkiego, bo bylo nas 11 osob, srodek nocy i, i tak zrobilismy niezly rumor. Poczekalismy do rana....
Wszyscy zaspali na przyslugujace nam sniadanie, wiec zrobilismy sobie wlasne nieopodal basenu...
Michal zrobil perfekcyjne zdjecia.

Patricia wokalistka zespolu, mieszkam teraz z nia i jej chlopakie Roberto.

Od prawej: Ita-gra na syntezatorze, w okularach Sergio-bebny, Pedro-perkusista i jego dziewczyna Patricia, na pierwszym planie Roberto-gitara i wokal(chlopak Patrici).

Ja i Carlos-video podczas koncertu.Carlos i Miguel- basista.
Cala banda.
Patrycja i Ita.
Majkel i Sofia a w tle to sami widzicie...

To sa moi najblisi znajomi portugalczycy z Caldas.

Wycieczka do Monsaraz - Alantejo

2008-10-17T04:36:00.000-07:00

Nastepnego dnia mielismy plan wybrac sie do, polozonego jakies 50 kilometrowod Evory, Monsaraz. Okazalo sie ze Patrycja ma wolny dzien w pracy i moze z nami pojechac samochodem wiec bylismy, chodz raz, niezalezni od kursow autobusow.

Z tego co wyczytalam w przewodniku, spodziewalam sie ze Monsaraz bedzie usytuowane posrod gor badz pagorkow, na samym szczycie jednej z nich. Tak tez troche bylo, ale rzeczywisty widok przerosl moje wyobrazenie.

Patrycja opowiedziala nam historie tego regionu. Pare albo parenascie lat temu ukonczono tu budowe wielkiej tamy na rzece i dalej utworzono ogromne zbiorniki wody, ktore widac powyzej(zapierajacy dech w piersi kolor wody:-)).

Teren ten jest bardzo goracy w lato, czasem bez zadnych opadow, co powodowalo, ze ludzie i zwierzeta umierali z powodu suszy!!Projekt rozlewiska ma rozwiazywac ten problem, bo poprzez parowanie wody tworzy sie tu wiecej chmur i tym samym jest wiecej opadow.

Monsaraz polozone jest na malym pagorku, ma dosc stary zamek(1310 rok) i dokladnie trzy rownolegle ulice prowadzace od bramy z wieza dzwonnicza do zamku.

Ja znalazlam tam dla siebie maly raj rzemieslniczy, bo okolica slynie z tkanych kocy, narzut, dywanow. Dzieki Patrycji moglam nawiazac namiastke konwersacji z Pania w sklepie. Opowiedziala mi, ze pare lat temu rzemioslo tkackie zaczelo podupadac i zreaktywowala je Holenderka, ktora osiedlila sie w Portugalii. Skonczyla szkole specjalizujaca sie w tkaninie.

Wszystkie tkaniny, ktore mialam okazje pomacac, byly niewiarygodnie miekkie w dotyku a przy tym bardzo grube i bardzo cieple
Niestety nic sobie nie kupilam, bo to na co bylo by mnie stac bylo tylko w naturalnych kolorach bezach, brazach, bielach fuuuu......

Patrycja namowila mnie takze na zdjecie, jak to okreslila, z typowymi przedstawicielami Alantejo. Wprowadzilo mnie to w calkowite zmieszanie, szczegolnie ze najstarszy z Panow koniecznie chcial byc blisko mnie... ha ha ha

Potem spacerowalismy wsrod uliczek, zamku z arena do tourady (portugalska walka bykow) i siedzielismy w jedynej knajpie saczac slynne w tym rejonie czerwone wino Monsaraz.

Po poludniem, gdy Patrycja odwolala swoje spotkanie w szkole(sic!), mielismy wciaz czas na zobaczenie czegos wiecej.
W przewodniku przeczytalam, ze okolice Monsaraz zamieszkiwali ludzie, juz w prehistorii i slady ich bytnosci mozna odnalesc w poblizu...

Nastepnie pojechalismy do miejscowosci oddalonej o pare kilometrow w kierunku granicy z Hiszpania.
W Mourao zwiedzilismy ruiny zamku(starszy od tego w Monsaraz), ktory przez lata byl niedozdobycia, bo posiadal dwia gigantyczne zbiorniki wody, ktore pozwalaly ludziom przetrwac dlugie oblezenie.

Widok na Monsaraz.

Dzieki Patrycji moglismy zapytac miejscowych o najlepsza knajpe w okolicy, z typowym dla Alantej menu. I tak trafilismy w niesamowite miejsce. Cala restauracja byla urzadzona w wielkiej chlodnej parterowej jakby piwnicy. Wlasciciele chyba specjalizowali sie w zbieraniu staroci, bo cala przestrzen byla wypelniona po brzegi.

Przybylismy w pore nie obiadowa, ale to co zjedlismy bylo wysmienite.
Zwyczajny wiejski chleb, ciezki i sycacy, oliwki, twardy i aromatyczny ser, no i oczywiscie czerwone wino..... a na deser soczysty melon
Wlascicielka wyjasnila nam ze te wielkie gliniane wazy przy wejsciu sluza do produkcji wina i oliwek dla restauracji i zostaly wyprodukowane specjalnie z mysla o tym. Wszystko bylo naprawde cudownie wysmienite a wino dosc mocne, takze oposcilismy Mourao w szampanskich humorach :-))

Dalej w glab Alantejo

2008-10-14T06:03:00.000-07:00

Nastepnego dnia, chyba byl to sroda 1 pazdziernika, postanowilismy dotrzec do Evory, najwiekszego miasta polnocnego Alantejo. Mam tam kolezanke poznana w Lodzi -Patricie. Studiowala 10 miesiecy geografie na Uniwersytecie lodzkim, cwiczyla capoeire i bardzo pokochala Polske.
Pamietam, ze jak wyjezdzala to kupila sobie na pamiatke polska flage, pilkarski szalik, bluze z orlem, szklanke do piwa i male setki do wodki z emlamatami Polski. (?)
Dojechalismy w polowie dnia, rozstawilismy namiot na polu i potem pomaszerowlismy rozejrzec sie troche, po miescie i poczekac az Patricia skonczy prace i bedziemy mogli sie z nia zobaczyc.

Murale nieopodal naszego campingu (zdjecia zrobione z mysla o Barbarze).

Miasto jest naprawde imponujace, tak jak miasta Alantejo jest na wziesieniu, ze starym zamkiem i murami, ulicami rozchodzacymi sie po okregu, parterowo; mozna zgubic sie bardzo szybko.

Do tego stary Uniwersytet polaczony z katedra (pozostalosci bardzo dawnych czasow), budowle rzymskie, akwedukt, megalityczne menhiry i dolmeny. Jednym slowem mnogosc reliktow mininych epok.

Przecietna ulica

Po poludniu spotkalismy sie z Patricia w muzeum rzemiosla artystycznego i musze powiedziec ze bylam pod duzym wrazeniem zbiorow.

Przykladowe sgraffito, ktore uzywane jest do ozdoby budynkow takze wspolczesnie

Papierowe wycinanki troche podobne do lowickich, bardzo precyzyjne.

/po lewej/Dywan z miejscowosci Arraiolos,

w okolicach Evory.Wykonywany technika tkania ale poprzez haft krzyzykowy, jesli dobrze zrozumiam.

/po prawej/Tkanina uzywana jako narzuta,

tez podobna do lowickich.

Ceramika

Rzezbiona tykwa

Ceramika

Najzabawniejsze bylo to, ze Patricia nigdy wczesniej nie byla tu i co jeszcze dziwniejsze nawiet nie wiedziala ze takie miejsce istnieje.

Niektore z eksponatow byly dla niej taka sama nowoscia jak dla nas, niektore pamietala z dziecinstwa, bo np jej dziadkowie uzywali takich, a o innych opowiadala nam cale historie niczym przewodnik.

Zachod slonca tego dnia byl przepiekny
i wrozyl dobra pogode na jutro.

Alantejo-wycieczka do Mina Sao Domingos

2008-10-12T08:32:00.000-07:00

Nastepnego dnia postanowilismy wybrac sie na wycieczke w okolice Bejy. Sofia polecila nam ta bardzo mala miejscowosci blisko granicy z Hiszpania, dlaczego akurat tam? opowiem za chwileczke.
To co powiedziala o Mini to tylko tyle, ze zapamietala ja z dziecinstwa jako cos nieprawdopodobnego i ze mozemy tam znalesc ziemie i wode w roznych kolorach. Brzmialo zachecajaco.

Dojazd nie byl taki prosty, bo nie mielismy bezposredniego autobusu z Bejy do Mina. Musielismy dojechac do najblizszej miejscowosc Mertoli i wyrobic sie w trzy godz bo ostatni powrotny autobus byl o 5. Po krotkiej naradzie stwierdzilismy ze zaryzykujemy i pojedziemy stopem 17 kilometrow do Mini, i jak sie nie wyrobimy w 3 godz to sie zobaczy co dalej.

Zabral nas okolo 70 letni Pan, ktory swoim ledwo trzymajacym sie kupy samochodem, pedzil po gorskich serpentynach 90-100 na godz. Wysadzil nas w samym sercu miasta. Pierwsze co zobaczylismy to sniezno bialy kosciol i rzedy robotniczych domow i potem hen daleko w oddali sciane krwisto czerwonej ziemii - to byl znak ze musimy podazac w tamtym kierunku.

Po kilku minutowym marszu wdluz robotniczych domow ujrzelismy, niewierzac wlasnym oczom, przedziwna scenerie przypominajaca troszke, scenografie do filmu fantazy, moze ksiezyc albo poligon wojenny.

Jak sie dowiedzielismy z tablic informacyjnych umieszczonych na miejscu, od XIX w. do lat 70 XX w.(az do rewolucji) dzilala w Mini kopalnia odkrywkowa bogata w zloza mineralne.

Przedziwna sceneria wynika z tego, ze ziemii zawiera mnostwo zwiazkow mineralnych, ktore wchodza w reakcje powodujac, powstawanie nietypowych kolorow (tak to sobie tlumaczylismy, bo pewnie moi rodzice chemicy, opisali by te zjawiska bardziej precyzyjnie :-)).

W okolicy bylo tez duzo starych kopalnianych, zniszczonych zabudowan , ktore moglismy porownac z dawnymi fotografiami na tablicach. W niczym nie przypominaly swych lat swietnosci i tu troche poczulismy sie jak w Lodzi.

Widok Mertoli z autobusu.

O powrocie napisze, krotko ze nie moglismy zlapac stopa do Mertoli, ale zabral nas ten sam kierowca autobusu, ktory nas tam przywiozl, bo akurat jezdzil po okolicy zbierajac ludzi z wiosek(o czym wczesniej nie wiedzielismy). Tego dnia bylo 32 stopnie w cieniu i liczylismy ze w czasie godzinnej drogi powrotnej do Bejy zdrzemniemy sie troche,ale.... nie udalo sie bo jechalismy w autobusie pelnym dzieci i nastolatkow wracajacych ze szkoly do domu.

Autobus pekal w szwach od rozwrzeszanych dzieciakow, ktorych kierowca uciszal po imieniu(!!!!) i tylko my dwoje blond opalonych na czerwono turystow(Majkel w szczegolnosci).
Jedna z dziewczynek cala droge patrzyla na mnie z rodziawiona buzia i wielkimi zielonymi oczami.......ja sie usmiechalam i tak dojechalismy z powrotem.

P.s Sofia potem opowiedziala mi, ze ona tez jezdzila cala szkole podst i srednia z tym samym kierowca i znala go bardzo dobrze, bo wozil takze jej ciocie jak byla mala. I jak czasem sobie nie mogl dac rady z rozwrzeczana banda, zbaczal z wyznaczonej trasy(!!!!) i podjezdzal pod komisariat policji zeby ich troche postraszyc ha, ha, ha, ha.......

Alantejo-Beja

2008-10-11T10:34:00.000-07:00

Czasem na horyzoncie plaskiego Alantejo pojawia sie wzniesienie i najczesciej tam znajduje sie miasto, ze starym zamkiem i murami. Wokol niego rozchodza sie ulice po ktorych wciaz poruszalismy sie po okregu. Bardzo dziwne uczucie szcegolnie po mieszkaniu Lodzi gdzie wszystkie drogi sa prostopadle.

Nasze pierwsze miasto w Alantejo, Beja.

Wspomnienia z Alantejo

2008-10-11T10:06:00.000-07:00

W poniedzialek wsiedlismy w autobus zeby dotrzec na polnocny wschod od Algarve. Rejon ten nazywa sie Alantejo i rozciaga sie od Lisbony do poludnia.
Powierzchniowo to jest jakas 1/3 Portugalii a zamieszkuje je jedynie 10% populacji kraju. Byl to takze najbiedniejszy rejon Unii Europejskiej. Dlaczego???
Po pierwsze jest to najgoretszy region, w lato przecietna temperatura to 40 stopni w cieniu.(w zime jest tu bardzo zimno)
Po drugie Alantejo przypomina ukrainski step albo jakis srodkowy stan USA. Jadac pociagiem widzielismy po horyzont plaski teren czasem z drzewami debu korkowego, zagrodami dla zwierzat, albo pojedynczymi zabudowaniami. Poza tym nic wiecej calkowita pustka.
Po trzecie powyzsze dwa powody ograniczaja zycie do minimum, mlodzi ludzie z tad uciekaja, a ci co zostaja zajmuja sie uprawa zboza, korka i wyrobem sera.

Wspomnienia z Algarve

2008-10-11T09:19:00.000-07:00

czesc wszystkim czytajacym!!!
nie pisalam 2 tygodnie, wiem , wiem.... ale juz zaczynam, bo bardzo duzo sie wydazylo
1,2,3 start

Potem bylo juz bardzo deszczowo...
Od lewej Aleksandra, Aga i Lara.
Calusy dla Majkela.

zacznijmy od poczatku
Wyjechalam z Caldas, bo juz dluzej nie moglam zdzierzyc atmosfery oczekiwania na poczatek zajec i takze dlatego ze byla to statnia okazja spedzenia kilku dni z Majkelem, bo data jego wyjazdu zblizala sie nieublaganie... :-(

Postanowilismy pojechac na poludnie Portugalii (region Algarve), moze zalapac sie na ostatnie sloneczne dni na plazy.Pierwszym przystankiem byl Lagos, ktory mozna najczesciej zobaczyc w ofertach turystycznych wycieczek. Slynie z kolorowych, malowniczych klifow, ktore znikaja w kompletnie blekitno szfirowej wodzie. Jest to takze ulubione miejsce wygrzewania zmarznietych, niedogrzanych cial Anglikow i Niemcow.
Na miejscu czekala na nas moja kolezanka Alexandra, ktora poznalam podczas jej Erasmusa na Asp. Zaoferowala nam nocleg i jak sie pozniej okazalo byla to najlepsza rzecz jaka moglismy miec....poniewaz caly weekend naszego pobytu na poludniowym wybrzezu szalala gigantyczna burza. Sobota rano jeszcze byla troche sloneczna (zdjecia powyzej) ale potem od popoludnia do poniedzialku rano padalo nieprzerwanie. Dawno nie widzialam tak wielkiego deszcu z piorunami i grzmotami trwajacymi 1,5 dnia.
No coz nie moglismy w pelni podziwiac pocztowkowych plaz, wiekszosc czasu spedzalismy schowani gdzies w pomieszczeniach, a to u Aleksy na obiedzie albo lunchu, albo na kawie w kafeterii.
Kiedy nadszedl czas wyjazdu w poniedzialek niebo pieknie sie przetalo i juz wiecej nie padalo.

Koniec koncow jest taki ze po prostu muszimy tam wrocic....

KONTAKT

2008-09-28T07:54:00.000-07:00

Moj portugalski nr do smsowania to 00351 912298237

I adres jakby kto chcial mi przeslac ogorki kiszone bo tesknie za nimi :-))))

R.Augusto Baptista de Carvalho n´4
2500-803 Caldas de Rainha
PORTUGAL

Proba zrobienia czegokolwiek by nie czuc nudy

2008-09-22T07:31:00.000-07:00

Jednodniowy wypad na polwysep Peniche, polozony na polnoc od Caldas.

Niezapomniane widoki, bo dokladnie kiedy tam dotarlismy konczyl sie odplyw.

Mnie zafascynowaly najbardziej nieprawdopodobne barwy i desenie morskie.

Upal niemilosierny, ale tylko dla nas bo co niektore panie obok nas mialy na sobie zakieto-kurtki..

Ja i Sarah niemka, bratnia dusza.

Proba zrobienia czegokolwiek by nie czuc nudy

2008-09-22T07:24:00.000-07:00

Wycieczka do malutkiego i pieknego Obidos. Sa to wlasciwie tylko stare mury z zamkiem, a w srodku kilka domow. Miasto to bylo podarunkiem ktoregos tam krola w okolicach 16 wieku dla swej zony malarki. Tu wlasnie tworzyla i dzieki zamowieniom koscielnym mogla byc niezalezna finansowo.

Foz do Arelho czyli laguna w zasiegu reki

2008-09-22T07:23:00.000-07:00

Barbarossa i moje dwie nowe Erasmusowe kolezanki: po lewej Sarah z Niemiec i po prawej Arta z Lotwy.

Proba zrobienia czegokolwiek by nie czuc nudy

2008-09-22T07:19:00.000-07:00

Barbara mimo odstraszajacego chlodu oceanu, spedzila skaczac w fale jakies 4 godziny.
My stalismy na plazy oberwujac ja w pelnym podziwu skupieniu.

caly tydzien w Caldas

2008-09-22T06:33:00.000-07:00

Palma w Obidos.

hej ho! moi drodzy!!!

Ostatni tydzien spedzilam w Caldas zapoznajac sie troche z miastem i okolica.
Studia sie jeszcze na dobre nie zaczely i pewnie zaczna sie dopiero z poczatkiem pazdziernika
Moje nowe miasto jest do granic mozliwosci senne i leniwe....
Nie dzieje sie tu zbyt wiele...
Mozna caly dzien cos robic i miec wrazenie ze jest nudno....
Ale mimo wszystko staram sie wstac w miare rano, czyli w okolicach 9,bo wczesniej narazie nie daje rady. Mysle ze to pogoda, bo prawie codziennie rano jest pochmurno czasem pada, a potem pojawia sie z nienacka slonce, wszystko paruje i robi sie nieznosnie wilgotno i duszno.
Oczywiscie po sniadaniu obowiazkowo pije kawa,(cafe-bardzo mocne expresso), ktora tu naprawde stawia na nogi i tak w ciagu dnia 3 to minimum.
Wieczorem (ok.9) wszyscy szykuja sie do obiadu, albo idziemy do knajpy albo gotujemy razem.
Wszystko jest spowolnione wiec o 11 jestesmy po obiedzie i teraz nastepuje najdzwniejsza czesc dnia..... wieczorna kawa.
Wszyscy bez wyjatku ulegaja temu rytualowi, najczesciej pije sie kawe z mlekiem i je cos slodkiego. Ale wieczorna kawa moze tez oznaczc piwo albo lampke wina.
To jest taki rytual spotkania sie ze znajomymi w ulubionym miejscu.
Dzien konczy sie dla mnie najpozniej o 2, ale to jest dosc wczesnie jak na portugalskie warunki!!!(weekend to jest apogeum nocnego zycia)
No i tak dzien w dzien od sniadania do lunchu od lunchu do 1 obiadu od 1 odiadu do wieczornego posilku i kawy na dobranoc. Caly dzien wokol jedzenia, picia kawy i probie zalatwienia czegokolwiek....

2008-09-16T04:46:00.000-07:00

Pozostawiam to bez komentarza...

2008-09-16T04:44:00.000-07:00

2008-09-16T04:42:00.000-07:00

A teraz cos o najpiekniejszym jak dotychczas miejscu w okolicach Caldas.

Jakies 8 km z tad jest cudowna gigantyczna laguna.....

2008-09-16T04:37:00.000-07:00

Uczelnia wynajmuje teren od wojska, ktore jest zaraz za murem. Co najdziwniejsze zolnierze maja na terenie szkoly miedzy drzewami cwiczenia :-?
Ze stolowki wczoraj widzialam tarcze strzelnicze, od czasu doczasu popijanie kawy przerywal nam wystrzal....

2008-09-16T04:14:00.000-07:00

Na tym zdjeciu i ponizej najwazniejszy budynek szkoly: stolowka.
W czsie lunchu szkola zamiera na jakies 1,5-2 godz, wszyscy sie tu spotykaja, zamkniete sa wszystkie warsztaty, sekretariat, biblioteka.
Posilek jest bardzo dobry z niemilosiernie duzymi porcjami, ktore mnie przerastaja.
Calosc sklada sie z zupy, drugiego ( do wyboru 3 warianty mieso, ryba, vege) do tego salatka, deser, owoc, picie i za wszysto place 2.5€..... ach, a i przypominam ze to tylko lunch!! :-)))))

2008-09-16T04:02:00.001-07:00

2008-09-16T04:00:00.000-07:00

Biblioteka w ktorej wlasnie teraz jestem i pisze do was ... Na pierwszym planie Barbara.

2008-09-16T03:58:00.000-07:00

Glowny budynek szkoly przywodzi mi na mysl bauhausowe budynki.

2008-09-16T03:52:00.000-07:00

Tutaj jeszcze ciag dalszy mojego nowego miasteczka, ktore juz troche poznalam i moge wam powiedziec ze jest bardzo bardzo malutkie. W porownaniu z Warszawa czy Lodzia to krzyzowka kilku wiekszych ulic, ale..... jest mnostwo malutkich sklepikow, kawiarenek gdzie jest duzo studentow popijajacych kawe no i super wielki targ z warzywami owocami i kwiatami.
Szkola jest polozona na drugim koncu miasta wiec codziennie bede przecinac Caldas.

2008-09-10T12:07:00.000-07:00

A to juz fragment mojego miasteczka w ktorym bede mieszkac nazywa sie Caldas da Reinha - czyli termy krolowej.

Jest to stare uzdrowiski z leczniczymi wodami.

Dosc male ale bardzo przytulne.

Dzis tez znalazlam juz mieszkanie, w malej kamienicy blisko centrum.

2008-09-10T11:38:00.000-07:00

Jesli chodzi o muzyke, ktora tam slyszrlismy to najczesciej cos w rodzaju world music (wplywy kolonijalne od Brazyli po Makao), przesiakniete rytmem afryki (duzo bebnow, transu itd)

PONIZEJ KILKA LINKOW DLA CIEKAWYCH
http://www.myspace.com/kumpaniaalgazarra

http://www.tucanas.com/

http://www.myspace.com/fadomorse

a tu niezle wykrecony zespol ktory mozna potraktowac jako wizytowke Portugalii (mi bardzo przypadl do gustu)

http://www.blastedmechanism.com/

i trzeba ich zobaczyc
http://www.youtube.com/watch?v=x5ranQfCxzg

2008-09-10T11:24:00.000-07:00

Kazdy z regionow prezentowal swoje orkiestry przypominajace nasze gornicze, strazackie albo wojskowe tylko w duzej mierze zlozone wylacznie z bebniarzy. Muzyka byla troche jakby w pol kroku miedzy samba a marszem. Grajacy wykonuja przy tym rozne figury, obracaja bebnami, podskakuja, zmienija pozy. I co wazne w zespole sa tkaze male dzieci (np 7 latki).

W niedziele pod koniec festiwalu bylo wielkie propagandowe przemowienie, nic nie zrozumielismy, ale przyprawilo mnie o dreszcz na plecach.

2008-09-10T04:11:00.000-07:00

Tu widac jedno ze stoisk akurat miasta Braga na samej polnocy.
Na pierwszym planie bywalcy festiwalu od starych po dzieciaki wszyscy sie bawia razem. I moze to tez jest powod dla ktorego nikt tu nie jest (jak u nas) pijany do nie przytomnoscii. Nie widzielismy tu ani jednego przejawu naduzycia alkoholowego i zadnego przejawu agresji. Wszyscy spokojni i lekko na rauszu...
To co bylo dla mnie najbardziej szokujace to stoiska z gadzetami o Leninie i komunistycznej Rosji (takie troche w designie jak z dziecinstwa) i pawilon international ze stoiskem Kuby. Wszyscy kupowali tam cygara na tony bawiac sie w najlepsze. Dla mnie to juz bylo za wiele.
Byly tez mocno zadziwiajace elementy swiatczace o tym ze festiwal to przedewszystkim biznes.
Na przyklad na polu namiotowych rozpieta wielka reklama Mc Donalda (??????), na stoiskach z muzyka nie bylo cd z zespolami ktore tam graly, ale za to mozna bylo sobie kupic Madonne, Jacksona, The Rolling Stone, Genesis, a w pawilonie z ksiazkami najnowszy bestseller o Amy Winehouse.
Bardzo zaskakujaca kompilacja....

2008-09-10T03:35:00.000-07:00

Tu pole namiotowe jeszcze nie pelne ale juz na granicy pojemnosci.
Probowalam wydobyc informacje od supportu czyli tutejszej ochrony ile osob moze byc na tej imprezie. Byli bardzo podejrzliwi, dopytujac dlaczego chce to wiedziec itd.
Potem zaczepilam kogos na festiwalu i ten oszacowal ze co roku jest tu okolo 150-200 tys osob(nie na polu tylko na imprezie).
Nie musze juz chyba nawet pisac ze przy takiej ilosci osob wszedzie stalo sie w kolejce, do toalety jakies 20 min, pod prysznic 2 godz, po jedzenie okolo 20, po bilet na powrotny pociag 1,5.
Ale o dziwo nikt sie nie niecierpliwi, nie przepycha, nie awanturuje nie traci nerwow (dla mni to zaskoczenie).

2008-09-09T04:58:00.001-07:00

Tu widok na glowna scene w oddali widok na Lisbone.
Po bokach tej szerokiej ulicy byly usytuaowane stoiska poszczegolnych regionow Portugalii. Mozna bylo na nich zobaczyc rzemioslo artystyczne danego rejonu i oczywiscie zjesc regionalne potrawy popijajac wino.
Popularne potrawy to przede wszyskim zupy, ktore sa podstawa portugalskiej kuchni. W wiekszosci sa calkowicie wegetarianskie, najczesciej zmiksowane warzywa jak zupa krem i w to wrzucony szpinak, albo fasolka albo kaputa, chleb lub ryba sopa de pexie(sopa du pejszy). Troche jak w Polsce miesne dania goruja ale, nie moge o nich nic napisac, moze jedynie to ze jest ich duzo, sa podobne do polskich: kielbasa, kotlety, gulasze i grilowane cuda.
Tak samo popularne sa tez rybny na czele z dorszem - bacalhau (bakalau).Najczesciej jest to mix warzyw z ziemniakami albo ryzem i jajkiem podawany jako calosc (podobne do risota i palei).
Desery sa maxymalnie nafaszerowane cukrem i zoltkami (bardzo popularny kogiel mogiel).

Festival

2008-09-09T04:12:00.000-07:00

Plan byl taki na pierwsze dni:
Jedziemy na Avante! czyli portugalski festival organizowany przez komunistyczna partie.
Sofja przekonywala nas, ze festiwal jest tylko organizowany przez nich i jest oczywiscie propagandowy, ale graja na nim jedne z najlepszych zespolow portugalskich i przyjezdzaja tam wszystkie freaki portugalii. To byla prawda.
Dojechalismy na pole namiotowe(po drugiej stronie rzeki na przeciwko Lisbony) w srodku nocy okolo 2 i stanelismy w kolejce ktora miala minimum 500 osob !!
Stalibysmy tam pewnie ze 4 godz gdyby nie podpowiedz ochroniarza (tu nazywaja ich support), ze jesli mamy kogos ze znajomych na polu moze nam wypelnic papiery i wykupic pobyt bez kolejki. Takze tez uczynilismy.
Potem okazalo sie ze na polu jet taki scisk, jakiego nigdy do tad nie widzialam! Przejscie pomiedzy namiotami graniaczylo z cudem, bo wszyscy rozbijali sie pod dzrewami zeby w cieniu spokojnie spac/dogorywac do 2-3.
My namowilismy Sofije(nie bylo latwo), zeby sie jednak rozbic gdzie indziej, wybralismy mala gorke z ktorej mielismy piekny widok na caly camp.

juz na miejscu

2008-09-09T02:54:00.000-07:00

Hej Ho Moi Drodzy!!!!

Juz jestem wPortugalii, przylecialam dokladnie 4 sierpnia z samego rana prosto do Lisbony.
Chyba troche mialam obawy przed wyjazdem, bo dwie poprzednie noce w ogole nie spalam, majac mysli intruzywne na temat wszystkiego co mnie czeka. Okropne uczucie... Na lotnisku zakrecila mi sie w oku lezka, ze juz nie ma odwrotu... :-(

Ale na miejscu caly moj strach poprostu prysl gdzies daleko...
Po poludniu spotkalismy sie Sofija, a wieczorem przyleciala Barbara ze swoja angielska kolezanka Eva.
No i sie zaczelo....

2008-08-28T11:35:00.000-07:00

Zaczniemy od tego jak skończyłam (razem z Michałem) moje/nasze kilkuletnie pomieszkiwanie w Łodzi.